Opoka - Portal katolicki
opoka.news opoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na dzisiaj

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
19 września 2018
Środa
Rok liturgiczny: B/II
Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Januarego, biskupa i męczennika
Pierwsze czytanie:
1 Kor 12, 31 – 13, 13
Psalm responsoryjny:
Ps 33 (32), 2-3. 4-5. 12 i 22 (R.: por. 12)
Werset przed Ewangelią:
J 6, 63c. 68c
Ewangelia:
Łk 7, 31-35
św. January z Benewentu*, św. Peleus i jego Towarzysze, św. Emilia de Rodat, św. Maria z Cerevellon, św. Goericus lub Abbo, św. Teodor z Canterbury, św. Zuzanna z Eleutheropolis, św. Sequanus lub Seine
Kolor szat

Pierwsze czytanie

1 Kor 12, 31 – 13, 13
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Starajcie się o większe dary, a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i wiarę miał tak wielką, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał – byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże.

Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.

Miłość nigdy nie ustaje, nie jest jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie. Po części bowiem tylko poznajemy i po części prorokujemy. Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe.

Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecinne.

Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś ujrzymy twarzą w twarz. Teraz poznaję po części, wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany.

Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: największa z nich jednak jest miłość.

Psalm responsoryjny

Ps 33 (32), 2-3. 4-5. 12 i 22 (R.: por. 12)
Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *
według nadziei pokładanej w Tobie.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 7, 31-35
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do tłumów:

«Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”.

Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność».
ks. Mirosław Matuszny
Temat: Klucz miłości

Bóg stworzył człowieka z miłości i do miłości. Cała historia zbawienia ukazuje aż nazbyt jasno, to, co pisał św. Jan Paweł II, a mianowicie, że człowiek bez miłości pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się prawdziwa miłość, jeśli jej nie przyjmie, w jakiś sposób nie uczyni swoją. Powołanie człowieka to przecież odkrywanie życia dla miłości. Miłości Boga bliźniego. Czy to poprzez poświęcenie się Bogu w kapłaństwie lub zakonie czy też w małżeństwie.
Droga odkrywania i przyjmowania miłości jako swojej własnej może przechodzić przez różne koleje. Ważne jednak, aby człowiek pragnął tej miłości i jednocześnie pamiętał, że tylko w Bogu znajduje ona swoje spełnienie. Inaczej grozi nam ciągłe niezadowolenie i kontestowanie wszystkiego, co napotkamy na drodze naszego życia. Mówi o tym Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Oto pokolenie ludzie ciągle niezadowolonych, oto ci, których można porównać jedynie do rozkapryszonych dzieci, którym ciągle coś w życiu nie pasuje, które chciałby aby ktoś je zabawiał.
Jezus nie przyszedł nas zabawiać, ale zbawić. To zaś jest zasadnicza różnica. Owszem, lepiej jest nam się skupić, gdy pięknie grają w kościele organy, a kościelny porusza się niczym mistrz ceremonii. Nasze świadectwo przeżycia Eucharystii jest nie do przecenienia, bo jest to przecież Ofiara Chrystusa. Jednak zawsze znajdziemy i takich, którzy swoimi kaprysami gotowi są ciągle udzielać Kościołowi nieproszonych rad, ale sami najchętniej trzymali by się na uboczu wspólnoty.


SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kościół jest wspólnotą świętych, ale i grzeszników. Redukowanie go tylko do jednej z tych rzeczywistości to prawdziwa robota Ojca Kłamstwa, który wcale nie pragnie naszego dobra, szczęścia czy miłości. Prawdziwe dobro Kościoła jest w nieustannym nawracaniu się na drogę Ewangelii, nie zaś uznaniu, że grzech, zło i perwersja jest drugim imieniem dobra. Nie jest i nigdy nim nie będzie, jak tzw. tolerancja nigdy nie będzie drugim obliczem miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Za kocham Jezusa?


Podziel się Słowem Bożym z innymi: