Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl
Na skróty: Liturgia na dziś Liturgia na jutro Liturgia na niedzielę Liturgia na wczoraj

Liturgia na wczoraj

16 października 2017
poniedziałek
XXVIII Tydzień zwykły
Wspomnienie Św. Jadwigi Śląskiej
Pierwsze czytanie:
Rz 1, 1-7
Psalm responsoryjny:
Ps 98, 1-4
Werset przed Ewangelią:
Ps 95, 8ab
Ewangelia:
Łk 11, 29-32
święci Martinian i Maxima, św. Małgorzata, św. Anastazy z Cluny, św. Jadwiga Śląska*, św. Bertrand z Comminges, św. Bechariusz, św. Mommolinus, św. Lull, św. Gerard Majella, św. Gall
Kolor szat
Pierwsze czytanie
Rz 1, 1-7
Rz 1, 1-7

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej, którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach świętych. Jest to Ewangelia o Jego Synu – pochodzącym według ciała z rodu Dawida, a ustanowionym według Ducha Świętości pełnym mocy Synem Bożym przez powstanie z martwych – o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze. Wśród nich jesteście i wy, powołani przez Jezusa Chrystusa.

Do wszystkich przez Boga umiłowanych, powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie: łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa!
Psalm responsoryjny
Ps 98, 1-4
Psalm (Ps 98, 1-4)

REFREN: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Ps 95, 8ab
Ps 95, 8ab

Alleluja, Alleluja, Alleluja
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Ewangelia
Łk 11, 29-32
Ewangelia (Łk 11, 29-32)
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.

Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.

Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».
ks. Mirosław Matuszny
Temat: Sąd nad sobą samym

W powszechnym odczuciu tzw. „mentalność Kalego” jest czymś nagannym. Doskonale rozumiemy, że nie może i nie powinno coś pod tym samym względem być dobre lub złe, w zależności od tego tylko, czy sprawcami jesteśmy my sami, czy to nam wyrządzono daną krzywdę. Tak jest w teorii. Jednak praktyka zdaje się być bardziej złożona pod tym względem. Tzw. relatywizm osiągnął w naszych czasach swoje szczytowe stadium. Jedno ugrupowanie krytykuje te same rozwiązania, które samo wprowadza, gdy dojdzie do władzy. Ci sami ludzie popierają przeróżne protesty, którym sprzeciwiali się, gdy byli u władzy. Ten sam człowiek krytykuje i gorszy się u innych postępowaniem, które sam naśladuje, a co więcej niekiedy tłumaczy się, że skoro innym wolno, to jemu też.
We współczesnych czasach oprócz relatywizmu króluje także indywidualizm. Otóż prawie wszyscy powtarzają ze śmiertelną powagą, „nie krytykuj”, „nie osądzaj”, to nie twoja sprawa, ale nie bynajmniej ze względu na uznanie, że sami słabi jesteśmy i w tych samych kwestiach potrzebujemy nawrócenia, ale raczej właśnie dlatego, że oficjalnie takie postępowanie jak poddawane krytyce uchodzi za naganne, my zaś nie osądzając i nie krytykując zostawiamy sobie furtkę do zmiany zasad moralnych powszechnie obowiązujących.
Co więc znaczy biblijna dewiza aby nie osądzać? Czy nie to, co mówi Zbawiciel? Aby najpierw zająć się usunięciem belki z własnego oka, a później wyciągną drzazgę z okaz swego brata? Czy ów zakaz, owo potępieni osądzania nie odnosi się raczej do tego, że wszyscy mamy Sędziego, który jest w niebie i wszyscy mamy się nawracać?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Trudno jest nam wszystkim uznać, że nasze postępowanie jest złe i wymaga poprawy. Ciężko jest widząc zło czynione przez innych, samemu zrobić rachunek sumienia i poprawić najpierw u siebie takie samo postępowanie. Łatwiej jest albo spuścić zasłonę milczenia i tolerancji na otaczające nas zło, mówiąc „nie osądzaj”, lub mając samemu grzechy na sumieniu rzucać kamieniem w bliźniego, aby ukarać jego winę. Pan zaś mówi do nas wszystkich. Nawracajcie się, bo bliskie jest Królestwo Boże.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wsłuchuję się w wezwanie do nawrócenia?